Opinie: Moet het euthanasiedebat opnieuw gevoerd worden? (Sylvain Peeters)

In ‘TerZake’ van dinsdag 2 februari 2016 werd het relaas gebracht van een jonge vrouw die euthanasie kreeg op basis van ondraaglijk psychisch lijden. De reportage met de getuigenissen van de twee zussen was schrijnend en te betreuren. Dit is één case en het is moeilijk om over een individueel geval uitspraken te doen. Hier dient het gerecht zijn taak te doen.

Daarna volgde er een interview met psychiater Joris Vandenberghe (KUL). In het interview met Joris Vandenberghe werd de euthanasiewet in vraag gesteld. De lat zou niet hoog genoeg liggen.
We achten het niet opportuun om op basis van één case de wet betreffende euthanasie in vraag te stellen.
In de wet zijn voldoende grendels voorzien en er is dus niet opnieuw een debat of evaluatie nodig.
De wet stelt dat euthanasie kan als: “de patiënt zich in een medisch uitzichtloze toestand bevindt van aanhoudend en ondraaglijk fysiek of psychisch lijden dat niet gelenigd kan worden”. Het gaat hier over jarenlange psychische behandeling. Het gaat hier over mensen die zeggen: “Het kan niet meer.”
Hierbij moeten we ook rekening houden met het zelfbeschikkingsrecht van de patiënt. Ieder individu heeft het recht om over zijn leven en lichaam beslissingen te nemen. Euthanasie kan enkel op vraag van de patiënt. En niemand, laat ons hierover duidelijk zijn, is verplicht om van zijn recht op zelfbeschikking gebruik te maken.
De wet betreffende euthanasie stelt ook: “Indien de arts van oordeel is dat de patiënt kennelijk niet binnen afzienbare tijd zal overlijden, moet hij bovendien een tweede arts raadplegen, die psychiater is of specialist in de aandoening in kwestie,…”. In totaal worden er drie artsen geraadpleegd. De grendel is hier ook in de wet ingesteld.
Door één case is het ook niet opportuun om de professionaliteit van artsen, die bereid zijn om euthanasie uit te voeren, in vraag te stellen. Het is toch niet mogelijk te veronderstellen dat artsen lichtzinnig omspringen met de vraag naar euthanasie?
In de wet betreffende euthanasie wordt de procedure goed georganiseerd en zijn er voldoende grendels om extremen tegen te gaan.
Een persoonlijk, schrijnend relaas mag nooit aanleiding geven tot veralgemeningen en tot het hervormen van de wet. Dat lijkt ons niet meteen een goede werking in een democratie.
Die democratie zou ook het wachten op een even sluitende wetgeving over palliatieve sedatie moeten inkorten.

Sylvain Peeters,
Voorzitter deMens.nu – Unie Vrijzinnige Verenigingen vzw

Illustration euthanasie fin de vie

3 reacties op “Opinie: Moet het euthanasiedebat opnieuw gevoerd worden? (Sylvain Peeters)

  1. Zo zie ik het ook. Trouwens, dat de uitvoering amateuristisch was (volgens hen) zou eerder een reden om het functioneren van de arts te evalueren, niet om de euthanasiewet in vraag te stellen.

    Op basis waarvan oordelen zij dat er bij de toepassing van de euthanasiewet dingen fout lopen die hun familieverhaal overstijgen ? Heeft een van hen daar expertise over ?

    Volgens berichten zou het deze reportage zijn die CD&V en N-VA ertoe aansporen om wetswijziging voor te leggen. Hoogst merkwaardig en niet erg professioneel vind ik dat.

  2. Ik wou dat wij in een vrij land zouden wonen waar ieder mens het recht heeft
    over zijn EIGEN levenseinde te mogen beschikken zoals hij of zij het wenst.
    Vreedzaam, zonder pijn, menswaardig.
    Hartelijk dank en vriendelijke groeten.
    Christina

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>