Uitbreiding euthanasiewet kan voor Vervotte

Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid Inge Vervotte vindt dat een uitbreiding van de euthanasiewetgeving moet kunnen, maar onder strikte voorwaarden en via een procedure met experts. “Er zouden het best procedures vastgelegd worden tussen het individu en de experts. Of de familie daarin betrokken moet worden, daar ben ik nog niet uit. Er zou dan een gesprek moeten volgen waarin een aantal zaken worden bekeken: is er ondraaglijk lijden, angst voor het verlies aan waardigheid, voor het verlies aan autonomie? Angst om een last te zijn voor de ander?”

Waarom de familie eventueel in zo’n procedure zou moeten worden betrokken is niet helemaal duidelijk, maar heeft wellicht alles te maken met het personalisme – het gezin als hoeksteen van de samenleving – van de CD&V. Het zelfbeschikkingsrecht is echter een individueel recht. Toestemming van de ‘familie’ of van wie dan ook, is hier dan ook niet op zijn plaats.

Daarnaast maakt Vervotte ook nog het eigenaardige, maar voor haar ‘cruciale’ onderscheid tussen intrinsieke en cultureel bepaalde factoren. “Cruciaal is de vraag of die factoren intrinsiek zijn of meer van buitenaf komen en cultureel bepaald zijn. Dat laatste mogen we niet aanvaarden, want wij gaan uit van een zorgcultuur. Maar als die factoren intrinsiek zijn, dus eigen aan je identiteit, je eigen ik, dan kun je euthanasie als een van de mogelijkheden openhouden.”

Hoe kan worden vastgesteld of bepaalde factoren intrinsiek dan wel extrinsiek zijn, is ook hier niet helemaal (en zelfs helemaal niet) duidelijk. Bovendien impliceert zo’n onderscheid de ondermijning van het zelfbeschikkingsrecht. Zal de overheid gaan bepalen of iemand wel de ‘juiste’ beweegredenen heeft om op euthanasie aanspraak te kunnen maken? Het zelfbeschikkingsrecht is voor sommigen blijkbaar nog lang geen evidentie.